Als mensen aan Japanse thee denken, noemen ze Uji of Shizuoka. Kagoshima kent bijna niemand, terwijl het na Shizuoka de grootste theestreek van het land is. Het ligt helemaal in het zuiden, op het eiland Kyushu, in de schaduw van een vulkaan die om de paar weken een wolk as uitblaast.
Vroege lente
Door de zuidelijke ligging begint het voorjaar hier een maand eerder dan in de rest van Japan. De eerste pluk, shincha, komt al half april van het land. Het is thee met een helgroene kleur en een zoetheid die later in het jaar niet meer terugkomt.
De vulkanische bodem is rijk aan mineralen en laat water goed door. Theestruiken houden van natte voeten die snel weer droog zijn, en dat krijgen ze hier.
Vier generaties
De tuin van de familie Haraguchi beslaat vijf hectare, klein voor de streek. Ze verwerken hun thee zelf, in een schuurtje naast het huis. Dat is ongewoon: de meeste boeren leveren hun blad aan een grote fabriek.
Ik heb de familie leren kennen via een importeur in Hamburg en proef sindsdien elk voorjaar hun monsters. Ze sturen er altijd een handgeschreven briefje bij met het weer van dat seizoen.
Dit jaar stond erop: veel regen in maart, daarna zon. De struiken waren tevreden. Wij ook.
Stomen in plaats van roosteren
Wat Japanse groene thee anders maakt dan Chinese, is de stap direct na het plukken. In China worden de blaadjes verhit in een hete pan. In Japan gaan ze door de stoom.
Hoe lang, dat bepaalt het karakter. De familie Haraguchi stoomt ongeveer veertig seconden, wat ze chumushi noemen, gemiddeld gestoomd. De thee wordt er iets voller van, zonder de frisheid te verliezen.
Wat je ervan merkt
- De kleur in je kopje is dieper groen en licht troebel. Dat hoort zo.
- De smaak is zacht en rond, met weinig stroefheid.
- De blaadjes zijn fijner gebroken, dus een zeef met fijn gaas is handig.
Schaduw
Een week voor de pluk spannen ze zwarte netten over een deel van de struiken. Met minder zonlicht maakt de plant meer aminozuren aan, de stoffen die voor de hartige smaak zorgen. In onze sencha zit een kwart van die beschaduwde thee. Daar komt dat zoete, bijna zeewierachtige vandaan.
Zo zet ik hem zelf
Water van 70 graden, een volle theelepel per kopje, één minuut. De tweede opgieting doe ik heter en korter: 80 graden, twintig seconden. Die smaakt frisser en iets scherper. De derde is een toegift.
Bewaar sencha na het openen in de koelkast, goed afgesloten, en drink hem binnen twee maanden op. Het is een verse thee, geen product om jaren te laten staan.
De oogst van dit voorjaar ligt nu in de winkel.